Wie zijn wij?

Malang is een stad in Oost Java waar in het verleden veel Nederlanders in welvaart en voorspoed woonden. Nog steeds is Malang een aantrekkelijke plaats om te bezoeken. Omringd door bergen is het er relatief koel en er is veel groen.

Maar er is ook grote armoede, zoals in de wijk Sukun. Midden in die schrale wijk werkt Pipiet, sociaal werkster, die er is geboren en zelf de eerste 5 jaar van haar leven niet kon lopen vanwege polio. Het gezin waarin zij opgroeide behoorde bovendien tot de allerarmste in de wijk. Ze proefde voor het eerst verse melk toen 25 jaar was. Nu deelt ze maandelijks vele glazen melk uit aan peuters in meerdere wijken van Sukun.

Uit Voorburg kreeg ze 180 kinder-tandenborstels, kleurdozen, pennen, potloden, schriftjes, gebruikt speelgoed en gebruikte kinderkleding, dat nog op de dag van aankomst meteen voor de deur van Pipiet's geboortehuis kon worden uitgedeeld. Zieke- en gehandicapte peuters laat ze onderzoeken en probeert ze hierna verder te helpen.

Ondanks de leerplicht en vrij onderwijs op de staatsscholen (Sekolah Negeri), kunnen toch veel kinderen niet naar school, omdat de ouders het boekengeld en het uniformpje niet kunnen betalen. Pipiet weet hier uit eigen ervaring als kind alles van. Met soms hulp en soms niet heeft ze toch de SMA (Havo) kunnen doorlopen.

Het gebeurde wel dat ze midden onder de les de klas werd uitgeroepen door de administrateur, omdat de achterstand van betalen steeds verder opliep.. Ze moest dan na de les alle klassen vegen! Nu betaalt ze al voor zo'n 160 kinderen maandelijks het schoolgeld, de boeken en/of de schooluniformpjes, met behulp van enkele kennissen uit Voorburg , maar ook met spontane hulp elders uit Nederland. Meerdere kinderen kunnen nu zelfs naar een particuliere katholieke school voor 60 euro per jaar. Daar is het onderwijs goed en er is een prima sfeer. Natuurlijk zijn kinderen van andere geloofsovertuigingen daar ook welkom. Veel arme kinderen komen uit een islamitisch gezin.

Er zijn echter ook nog steeds kinderen thuis, omdat de ouders geen geld hebben. Zodra Pipiet er zeker van is, dat de ouders werkelijk met de rug tegen de muur staan, zodat hulp dringend is, word een foto gemaakt en komt het betreffende kind op onze website. Als u zelf ook een kind wilt helpen, klikt dan de link "'Adoptie' schoolkind" aan. Als er nog geen sterretje achter de naam staat, heeft dit kind dus nog geen hulp van onze stichting.

Onze projecten zijn direct aan de bron van de armoede. Pipiet kent de grote probleemgezinnen als geen ander. Mensen dus die helemaal niets hebben. Ze weet hoe ze wonen en in welke omstandigheden ze verkeren. Dat hou je in een Indonesische kampong nooit voor jezelf. Buren weten alles van elkaar.

In Voorburg kreeg Pipiet op 11 maart 2005 steun van de Wijkvereniging van Voorburg-Noord. Zo is de stichting Wijkband Sukun-Voorburg Noord (SU-VO-NO) opgezet. Inmiddels is dit dus vijf jaar geleden. Ook van buiten Voorburg krijgt ze hulp, vanuit alle provincies van Nederland. En ook vanuit Frankrijk, Engeland, Zuid-Afrika en de V.S.

Wat is er in die vijf jaar bereikt?

1. 11 maart 2005 kwamen er drie personen bij de Voorburgse notaris Mr. R.M.Dom, voor de oprichting van Stichting Suvono, inclusief Pipiet zelf. Na vijf jaar is dit aantal uitgegroeid tot 21 enthousiaste vrijwilligers.
   
2. Onze eigen Suvono-website is up-to-date dankzij Commissaris Jeroen van der Linde. We zijn inmiddels bekeken vanuit 88 landen met in totaal meer dan 400.000 pagina-bezoeken!
   
3. Het bestuur beschikt over visitekaartjes, briefpapier met eigen logo, enveloppen,en een logo-stempel. Verder is een prachtig Suvono-promotie-kleed voor de promotie-stands, dat vaak meegaat met Harry van Kleef. Bestuurslid Marco Evenhuis ontwierp onze nieuwe brochure en zorgde voor, een door drukkerij Pietersgroede gesponsorde oplage van 15.000 exemplaren.
   
4. Op 11 januari 2006 werd in Malang uit noodzaak een Indonesische rechtspersoon opgericht, zodat wij onze projecten zelf mogen uitvoeren. Lembaga Kotakota Suvono (L.K.S.) heeft een eigen bestuur: Voorzitter is Anang Mardiono (Journalist), Secretaris Agung Lanang Wibowo (Journalist/schrijver) Penningmeester Pipiet Sulistyowati (sociaal werkster)- en diverse vrijwillgers zoals Fatima, Maulana, Irene en Sri Wahyuni.
   
5. Dankzij onze sponsor van het eerste uur, de heer Willem Vuisting hebben wij deze urgente zaken kunnen bekostigen en de heer Eduard Disch hielp ons met de huur en renovatie van ons eigen pandje in het hart van kampong Sukun, te midden van onze adoptiekinderen. Laagdrempelig en voor iedereen toegankelijk heet ons kantoortje "Rumah Impuls Sukun".
   
6. De Gemeente Leidschendam-Voorburg heeft ons via de Stichting KICI in Den Haag, geholpen aan een fonds om onze aula cq. leslokaal te bouwen op de eerste etage van Rumah Impuls Sukun. Dat leslokaal op de 1e etage is inmiddels een feit geworden. We beschikken nu over een mooi - multifunctioneel - lokaal, de heer Disch zorgde bovendien voor de inrichting er van.
   
7. Het melk-project "een glaasje melk voor elk kind, dat naar het reizend consultatie-bureau komt", in - en tegenover Impuls Sukun (Balai RW. VI) is een succes en vanaf de aanvang betaald uit het Willem Vuisting-fonds, totdat Mevr. Reumerman (moeder van vrijwilligster Laura Reumerman) dit project voor ons met haar bijdrage kon laten voortbestaan. Inmiddels mochten we van haar uit de collectebus op de bar in het Cafe te Oostwold een aangevulde donatie van 100 euro ontvangen ter verdere voortgang van dit nuttige project.
   
8. In een relatief klein gebied van Sukun werken we nu samen met zeven scholen.
   
9. Er zijn twee Culturele groepen van de stichting opgezet. In Voorburg onder de naam Sinar Baru Group en in Sukun onder de naam Dewi Gangga Group.
   
10. Vanwege doeltreffende resultaten door medewerking te verlenen aan symposia in diverse steden, hebben wij, als Indonesische stichting L.K.S. ook ten doel gesteld om ons blijvend in te zetten voor het behoud van Nederlands-Indische gebouwen (historische monumenten) die steeds vaker plaats moeten maken voor moderne winkelcentra etc.
    
11. Steun hebben wij ook van Nieuw-Guinea-veteranen, die actief zijn vanuit diverse organisaties. Een compacte groep mensen met een warm hart.
    
12. Ons doel om een bescheiden bijdrage te mogen leveren voor kansen op goed onderwijs voor arme kinderen in de sloppenwijken van Sukun heeft inmiddels zijn bestaansrecht opgeëist. Tegelijkertijd kunnen wij de de cultuur en tradities onderhouden, door kinderen lessen te laten volgen in traditionele danskunst, het maken van dansmaskers, het vervaardigen van Malangse batik. Zo brengen wij opnieuw leven in de Wayang Beber, een vorm van wayang die vrijwel geheel is verdwenen,maar ook stimuleren wij de ontwikkeling van moderne culturele dansen. Hulp aan Sukun kan zo in de toekomst worden beloond met unieke optredens in Nederland.

In vijf jaar hebben we veel bereikt. Maar we zijn er nog lang niet. Het is erg leuk om kinderen in de kampong vertrouwd te maken met gewone mensen uit Nederland, die hen een warm hart toedragen. Dat warme hart toedragen wordt dan wederzijds.

Helpt u mee? Heel graag en van harte welkom!

---

Deze pagina is in het verleden enkele keren aangepast, onder meer bij het tweejarig bestaan van de stichting. De oude paginas zijn niet helemaal in de archieven verdwenen, u kunt deze nog altijd bekijken via:
· tweede pagina.
· eerste pagina.