8 maart 2010: Banjir, onweer en rukwinden

Januari, februari en het begin van maart is er erg veel regen gevallen. Velen van u weten heel goed wat een tropische bui is. Wij ook! Toen wij aan familie in Holland melden dat het regenwater ons huis in liep kregen we een berichtje terug van "Tja, dan moeten jullie putjes graven".

Natuurlijk "liep" het water niet binnen, maar stroomde het binnen, niet alleen van onder de deuren door, maar ook via de lagere ramen, die niet goed afsluitbaar zijn, want er zitten tralies voor. Vanaf de weg, waar het water is grote vaart in enorme stroom naar lagere plekken stroomde, ontstonden meren. Zo kwam het dus ook onze tuin in. En in huis. Hier en daar stond het water op de lagere plekken buiten op straat anderhalve meter hoog.

Ons geluk was dat de regen tenslotte ophield en dat het water weer snel het huis uit was en ook de tuin weer uit liep. In de avond konden we gewoon weer wandelen over een haast droge straat. Intussen is dit nu 3x gebeurd dit jaar.

Onze schade was minimaal ... hoewel ... Door al dat water, dat ook overal stilstond in alles waar het kon blijven, veroorzaakte dat de gevreesde tijgermuggen er hun eitjes inleggen. Het is een bang soort mugje dat overdag steekt. De veroorzaker van de Demam Berdarah, de knokkelkoorts. In ernstige vorm komt het bloed dan zomaar uit je porieen lopen.

Eerst was het Pipiet die het ziekenhuis in moest en daar ruim een week aan het infuus lag, daarna Pim, doodziek ondanks dat zijn trombosiet nooit onder de 100.000 is geweest. (Bij Pipiet was het 19.000) Een gewoon gezond mens heeft er meer dan 150.000. Tot grote schrik kreeg toen Pansje (3 jaar) hoge koortsen. Maar hij bleef gespaard voor deze Demam Berdarah en is weer kerngezond.

Door de regens en stormen, onder het geluid van hard onweer vielen in de stad enorme bomen om, waarvan er ook op auto's terechtkwamen.

In kampong Sukun bezweek een bruggetje en de rand langs de kali. Men heeft niet veel in de schamele huisjes, dus de schade valt erg mee. Meestal is het ergste het doorweekte (enige) matras waar het hele gezin op moet slapen.

Kleine gezinsdrama's dus, waar wij als stichting Suvono bij helpen. Natuurlijk is een berichtje als deze, volledig overschaduwd door weer nieuwe natuurrampen als in Haïti en Chili en ook de stormramp recent in Europa. Het kan dus altijd erger, maar toch ...

Dit bericht was nog maar net gestuurd, toen hier opnieuw een orkaan losbarstte. Het werd pikdonker en de stroom viel ook nog uit. Storm met ongelofelijke hoeveelheden water dat naar beneden kwam, zwiepende bomen en alle wat los (en vast) zat vloog weer door de lucht. Ik kon nog net 2 zwerfkatten binnenlaten. Het was onveilig om even buiten te staan.

En ja het water liep binnen 40 minuten weer de kamer in. Op dat moment besefte ik dat ik in mijn verslagje nog niet eens meldde dat in zulke situaties ook geen stroom en water meer is. Het is volslagen donker op klaarlichte dag, je kunt geen kant op. Tenslotte toch nog wat kaarsen gevonden. Het is een complete overrompeling, waar vooraf ook niet voor gewaarschuwd wordt. (Soms een algemene waarschuwing)

Dan is het noodweer voorbij, maar de stroom blijft nog uren uit en inmiddels wordt het avond. Een heel gemodder dus. En dan,... diep in de nacht gewoon weer de avondwandeling door de inmiddels vrijwel opgedroogde straten.