Nieuwsbericht 11 oktober 2007

Nieuws is er in overvloed weer. Het gaat erg goed met onze stichting. Dat gaat niet van zelf. Dat gaat alleen met hulp van velen. En die hulp is er dus. We zijn er reuze blij mee en vooral de grote inspanningen van Pipiet Sulistyowati in kampong Sukun en webmaster Jeroen van der Linde, vanaf zijn werkplek maken ons een snel groeiende en serieuze stichting, zonder ambtenarij en strijkstokken. Verder Marco Evenhuis, die zorgde dat wij in Nederland nu beschikken over maar liefst 15.000 brochures.

Het is altijd riskant om mensen persoonlijk te bedanken voor hun hulp, bijdrage en inzet, omdat het risico dan bestaat dat je mensen overslaat, die bovenaan horen te staan. Toch wil ik hierbij een aantal mensen graag in het zonnetje zetten. Allereerst is dat de heer Eduard Disch, die ons in twee fasen van donaties in staat stelde om de gigantische renovatie van ons kantoortje "Rumah Impuls Sukun" oftewel het Disch-huis te realiseren.

Joke Dubelaar en Jos Visbeen, die met hun maandelijkse bijdragen hielpen om ons de mooiste WC en badkamer van kampong Sukun te kunnen laten maken. Laura Reumerman, die er via haar tante voor zorgde, dat er een fonds kwam om ons bibliotheekje in Rumah Impuls te realiseren. Laura is trouwens ook de bedenker van ons Suvono-shirt en zorgde voor de eerste productie van het Suvono-wereldshirt.

Willem Vuisting, onze donateur van het eerste uur zorgde dit jaar wederom voor een donatie, waaruit wij hele leuke projecten konden financieren. Zoals recent afgelopen zaterdag, 6 oktober. (Bekijk de fotos's).

Maudy Angenent, die zelf met twee organisaties/stichtingen (www.merpati.nl) werkt in het noorden des lands, helpt ons ook op een grandioze manier. Met de verspreiding van brochures, met de verkoop van ons Suvono Wereldshirt en met het zenden van ons Suvono-Wereldshirt naar vele landen, waaronder Mozambique, Tanzania, Zweden en Thailand.

Ton Mertens, die niet alleen twintig kinderen naar school helpt, maar bovendien een gigantische doos stuurde, met tassen, schriften, pennen, potloden, etc. Peter Muller stelt ons in staat om een flink aantal kinderen naar school te sturen en gaf bovendien een extra donatie,in twee delen, als aanvulling voor voorzieningen in Rumah Impuls Sukun. Petra Schimmel en haar partner Freek, die tien kinderen al voor het tweede jaar naar school helpt. Zo ook Lise van Kampen, die zorg draagt voor zeven cucu's - kleinkinderen, zoals ze haar adoptie-kids noemt.

Recent stond Pipiet met vijf vrijwilligsters in ploegendienst op de postzegeltentoonstelling Maphilex '07 in Malang Town Square (Matos) gedurende drie dagen postzegels aan kinderen te verkopen, maar vooral ook geven, ter bevordering van kennis via filatelie. Postzegels die spontaan zijn toegestuurd. Vanuit Nederland door Jos Visbeen (www.prangko.nl), Victor Vente en Ron Snoeren, en ook vanuit Engeland door Jacco Landskroon. Verder gaat mijn dank uit naar de heer Peter Storm van Leeuwen van Van Dieten Postzegelveilingen en de heer Jos Zinkstok van Poveia Postzegelveiling Assen voor hun sympatie t.o.v. onze Stichting in de vorm van diverse faciliteiten. Jaja...filatelisten hebben ALLEMAAL het hart op de goede plek.

Tenslotte gaat ook onze bijzondere dank ook uit naar de heer Roel Marnette. Wij kennen hem als verzamelaar van Nederlands Indische historische documenten. De heer Marnette hielp ons aan een flinke donatie. In een volgende nieuwsbrief laten we graag weten, wat wij hiermee hebben kunnen doen.

Niet alleen filatelisten hebben een goed hart. Ook onze mariniers, waar we trots op mogen zijn! Hans Sluikhuis begon een actie op zijn site voor oud-mariniers (www.hansslijkhuis.nl) en gaf zelf het goede voorbeeld.

Dank gaat ook uit naar Pans Schomper (de auteur van het boek "Indië vaarwel"), die aan Lembaga Kotakota Suvono (LKS in Malang) 200 boeken schonk van de Indonesische vertaling van het boek, onder de titel "Maaf, saya anak Belanda-Betawi". De opbrengst uit de verkoop van het boek is voor sociale projecten van Suvono in kampong Sukun.

Al deze mensen, hierboven genoemd wil ik reuze bedanken voor hun hulp. Want is het niet geweldig? Samen zijn we sterk en dit kan alleen maar, als het van heel ver hierboven wordt gestuurd. Rest mij nog te melden, dat tientallen anderen, die ik hier nog niet heb genoemd, dezelfde hulde toekomt. Iedereen naar eigen draagkracht en vermogen en net zo belangrijk als alle anderen.

Wij bestaan nu twee-en-een half jaar. Met hard werken, veel doen, staan we nu waar we staan.

Helpt u ons ook verder?

Vriendelijke groet,

Pim Vroegop
voorzitter